امید تمام عالم بیا....

بر بالین پدر نشسته ای و چشم از نگاه پدر برنمیداری

آخرین لحظه های دیدار است

پدر که سبکبال است و بار سفر بسته اندوهی ندارد جز تنهایی شما

وقتی پدر می رود و خانه بوی ماتم می گیرد دوستان برای آرام کردن اهل خانه می آیند وغم رفتن او تنها کمی آرام می یابد

شما اما تنها به سوگ پدر نشستی و غم او را به دوش کشیدی

و درست از لحظه ای که پدر چشمانش را فرو بست رسالت شما آغاز شد

و شما با 1 کودکانه هایت به امامت برگزیده شدی

و آن روزشما شدی نقطه 1 ما برای رهایی

رهایی از هر چه پستی است

و با تمام تنهایت امید مظلومان شدی در لحظه ها ی تلخ تنهاییشان

مولای من نمیدانم کدامین لحظه و در کجا چشمان منتظران روشن خواهد شد

خوشا به حال آنان که در کنارتان دیگر احساس تنهایی نخواهند کرد و یاری گرشان شما خواهی بود.

«دلنوشته ی تقدیم به امام زمانم به مناسبت شهادت پدر بزرگوارشان و آغاز امامت ایشان»

+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم مهر ۱۴۰۱ ساعت 16:10 توسط فرزانه  |