جهانم همه اوست

دلم می گیره هر طرف رو نگاه میکنم فقط اونو می بینم و التماسش می کنم آرومم کنه

خطا می کنم و شرم می کنم از گفتن اشتباهاتم به دیگران، حتی دیگران نزدیک نزدیکم، نگاهم می افته به اون که چقدر باهاش راحتم

دلم رو راحت می شکنن اروم و بی صدا، اما اون صدای شکسته شدنم رو می شنوه

دور و برم رو نگاه می کنم دنبال یکی می گردم که بهم بگه تنهام نمی زاره منو اینطوری که هستم قبولم داره باز نگاهم به اونه

بین این 1 بودن ها و خطا کردن ها و شکستن ها می ترسم از اینکه اونم تنهام بزاره

کاش نقطه اتصالم بهش پاره نشه

اگه پاره شد گره ای بخوره جدا نشدنی

می شنوی خدای من؟

من تنها نگاهم فقط به تو هست

1 همه تو.....

+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم مهر ۱۴۰۱ ساعت 17:41 توسط فرزانه  |